2. ARIKETA: TEKNOLOGIA BERRIAK ETA HEZKUNTZA

Teknologia berriak: arazoak eta erronkak

View SlideShare presentation or Upload your own.

HAUSNARKETA

2. ariketa: Teknologia berriak eta hezkuntza

Informazioaren gizartean bizi gara. Behin eta berriz aipatu digute hori hainbat irakaslek karrera osoan zehar. Gizarteko laugarren boterea ere deitu diote askoek. Hots, botere betearazlea, legegilea eta judizialaren hurrengoa, hain zuzen ere. Noski, informazioarekin batera teknologia ere ongi lotzen da, eta ondorioz, informazio eta teknologiaren gizartean bizi garela esaten dutenekin erabat ados gaude.

Oso artikulu interesgarria iruditu zaigu Manuel Area Moreirak idatzitako hau. Izan ere, lehenbizi teknologiak gizartean suposatu duen indarraren gainean mintzatu da. Ondoren, hezkuntzaren arloan eragiten dituen alde onak eta txarrak ere azaltzen ditu modu erraz eta ulergarri batean. Azken hau gainera da, hain justu, guri interesatzen zaigun arloa.

Ariketaren zeregina zehazki, teknologiak hezkuntzaren alorrean suposatzen dituen alde on eta ez hain onak laburtzea izan da. Bestalde, garai berri honen aurrean hartu beharreko erronkak ere zehaztu behar izan ditugu.
Nahiko erraz burutu dugu lana. Izan ere, autoreak berak oso ongi zerrendatzen ditu arazo eta oztopo guztiak, baita etorkizuneko erronkak ere. Alde horretatik beraz, ez dugu inongo arazorik izan.

Eztabaida, edo hausnarketa hobe esan, ondoren etorri da. Izan ere, oso gai interesgarria eta aktualitatez josia iruditu zaigu. Denbora dezentean jardun gara gure usteak eta iritziak elkar ezagutaraziz. Areak planteatu dituen alde on eta arazoekin erabat ados gaude. Batez ere, analfabetismoaren kontzeptu “berriarekin” txunditu gara. Beno, txunditu ez da hitza. Aurretik jakinean gainean baikeunden analfabeto izateak egun hartu duen definizio berriarekin.
Teknologia berriak indar handiarekin sartu dira gizartean. Geraezinak dirudite gainera! Haurrak, eta gazteak zer esanik ez, ezin dira teknologia berriek eskaintzen dituzten bitartekorik gabe bizi. Ondorioz, gizarte guztia “modernizatu” egin behar izan da. Renovarse o morir esaten du esaera zahar batek eta egungo bizitzan hori erabat txertatuta dago. Gizarteko alor guztietan dago teknologiaren presentzia eta beraz, hezkuntzan ere pixkanaka sartzen ari da.

Gure ustez beharrezkoa da. Erraztu egiten ditu gauza asko, gehiago ikasi daiteke, informazio ona lortu daiteke, … hainbat abantaila ditu. Baina noski, beti bezala, ongi erabiltzen jakin behar da eta hor dago gakoa! Artikuluan argi eta garbi jartzen duen legez, gaur egun informazio asko lortu daiteke interneti esker baina horrek desinformaziora bultzatzen gaitu. Ez dakigu zer den garrantzitsua, zer interesgarria. Haatik, hezkuntzan hori lortu behar dute. Gazteek jakitea informazio egokia eta ona bereizten. Bere buruaren jabe izatea eta berak bakarrik ikasten lortzea, betiere irakaslearen laguntzarekin. Horregatik, pixkana baina pauso irmoz teknologiaren erabilera, alde on eta txarrak, … ezagutarazi eta azaldu egin behar zaio gizarteari (eta zer esanik ez, hezkuntzaren alorrean lan egiten dutenei). Izan ere, tresna erabilgarria da teknologia baina gaizki erabili ezkero ez dakigu zer gerta daitekeen …

Lehenengo ariketa

X. Etxagueren testua irakurtzea izan zen lehendabiziko ariketa honen abiapuntua. Konplikaziorik gabeko testu ulerterraza, lehen begiradan. Hala ere, ondoren azalduko dugun moduan, teorian erraz bereiz genitzakeen hainbat kontzeptu nahasgarriagoak gertatu zitzaizkigun praktikan. Edukiaz eta Jardueraren deskribapenaz ari gara.

3 jarduera pentsatu

Hirurok kazetaritzan lizentziatuak garenez, ez genuen desadostasunik izan gure alorrerako egoki izan zitezkeen hiru jarduera pentsatzerakoan. Hala, kazetaritzaren hiru zutabe nagusiak (irratia, prentsa idatzia eta telebista) jorratzea erabaki genuen. Guztietan, helburua sormenezkoa izango zen: 5 minutuko irratsaio bat osatzea, klaseko egunkaria sortzea eta kamera aurreko saio labur bat (stayman bat) egitea, alegia.

Ikasleak jardueren protagonista

Helburua sortzea zenez, hasieratik argi eduki genuen haurrek izan behar zutela protagonista. Irakaslearena, ordea, gidaritza- eta aholkularitza-lana izango zen. Jarduerak, oinarrian, praktikoak izango ziren baina aldez aurretiko prestakuntza teorikoa ere (ereduak entzun/irakurri/ikusi, genero ezberdinak bereiztu, sormena lantzeko ariketak egin… etab.) behar zutenez, jarduera bakoitzari bataz besteko 5 ordu eskaintzea erabaki genuen.

Ariketaren prozesua, adostasunak eta zalantzak

Lehenik, medio bat aukeratu zuen gutako bakoitzak (Izaskunek prentsa idatzia, telebista Maialenek eta irratia Igonek) eta hau lantzeko egoki gerta zitekeen jarduera hori bilatu. Halaxe banatu genuen lana. Asmoak taldean eztabaidatzea pentsatua genuen baina adostasuna erabatekoa izan zen hasieratik helburuei nahiz edukiei zegokionean.

Jarduera bakoitzari 5 ordu eskaintzea gehiegitxo izango ez ote zen zalantza genuen, ordea. Baina denboraren banaketa zehazteari ekin genionean jabetu ginen 5 ordu horien beharraz.
Taldearen banaketa izan zen beste eztabaidagaia. Taldeko lana sustatu nahi genuen baina telebistaren kasuan hori kakanaste hutsa ere izan zitekeela bagenekien.

Irratia: Ikasleak 4-5 laguneko taldetan arituko ziren eta talde bakoitzak 5 minutuko irratsaio bat osatuko zuen.

Prentsa idatzia: Ikasleak 4-5 laguneko taldetan arituko ziren eta talde bakoitzak egunkariaren atal bat landuko zuen.

Telebista: Ikasleak banaka arituko ziren. Bakoitzak testu labur bat prestatu eta kamera aurrean, mikrofonoa eskuan zuela, esan beharko zuen.

Bestalde, Edukiak eta Jardueraren deskribapena tarteetan idatzi beharrekoa bereiztea kosta zitzaigun. Apunteek argi zioten: Zer lehenengoan eta Nola bigarrengoan. Azkenean, alboko taldeari eta irakasleari galdetuta, lortu genuen diferentzia ulertzea. Landu nahi genuen hura zen edukia (sormena eta kazetariaren jarduna, azken batean) eta horretarako jarraituriko bidea jarduera.

Ondorioak

Uste baino denbora gehiago behar izan genuen lehenengo ariketa burutzeko; irakasleak utzitako tarteaz gain, beste ordubete ere eskaini baitiogu jarduerak planifikatzeari.
Baina merezi du, horixe da atera dugun ondorio nagusia. Neketsua izan arren, merezi du klaseak ongi prestatzea eta inprobisazioari ahalik eta tarte txikiena uztea. Ikasleek nabari dute eta.